De 'ik-hou-van-meuk' tag

Snorrend op het wereldwijde web (ja weer) stuitte ik op deze "tag" van Ooh La Lau. "Leuk" dacht ik toen, om er vervolgens niets mee te doen.

Maar toen ook De Groene Meisjes en Ik Ben Iris Niet meededen, was ik om. Ik hou namelijk ook enorm van "meuk". Na járen in het gareel te hebben gelopen (mijn spannendste aankoop was een retro-achtige stoel van Ikea) ontmoette ik Albèrt. En Albèrt houdt van meuk! Sterker: Albèrt heeft het "houden van meuk" tot een kunst verheven... Toen hij met ál zijn spullen bij mij introk was ik daar niet onverdeeld blij mee, er zat namelijk ook échte "meuk-met-hoofdletters" bij. Dat werd dus filteren met de hoofdletter "F". En ik werd steeds gelukkiger, want er zaten echt wel wat pareltjes tussen. Inmiddels zijn we ruim 5 jaar verder en schaffen we samen regelmatig nieuwe "meuk" aan. We volgen geen trends, maar kopen wat we zelf mooi vinden. Daarom is ons huis niet in één woord te omschrijven, kijk zelf maar...

Hoe vaak ga je naar de kringloop?

Niet zo heel vaak, áls ik ga is het vooral omdat ik iets nodig heb, liefst voor bijna geen geld. Toevallig kocht ik onlangs nog een kleedje voor in de gang bij Opnieuw&Co en mijn Tomado rekje komt ook daar vandaan. Helaas hebben we geen auto meer, daardoor wordt het kringlopen wat minder makkelijk. Maar als ik dan iets vind, ben ik ook niet te beroerd om mijn vondst met gevaar voor eigen leven te vervoeren op het rekje van mijn fiets. Oplettende kijkers hebben al eens een Sas zien fietsen met op haar rek een side table voor dochterlief en een rotan stoel, gevonden langs de weg. Waar een wil is, is een weg. En in Frankrijk bezoeken we tegenwoordig ook de Vide Grenier.

Wat is je favoriete kringloop?

Ik ga graag naar Andrea's Retroloods in Zwijndrecht. Nou ja, gaan... Andrea is een vriendin met een neus voor leuke dingen en een hart van goud. Als ik iets nodig heb, of zoek, bel ik altijd eerst even naar haar. Dat is makkelijk, in verband met het geen auto verhaal, maar ook leuk. Je merkt dat ze moeite doet en niet alleen voor mij. Vaak heeft ze wat ik zoek, of iets anders dat ik toch wel heel leuk vind. Ook verlies ik me graag bij Pandora & Pandorus of snor ik op Marktplaats. En ik hou ook van vintage kleding, daar heb ik alleen geen adresje voor. Wat ik tegenkom en ook nog leuk vind én het is te betalen, koop ik.

Wat is je grootste tweedehands-aankoop?

De grootste is zonder twijfel onze kast. Bij verhuizing één hadden we een kast nodig, Andrea had dit prachtige exemplaar. We kochten hem, maar bij aankomst in ons nieuwe huis, bleek de kast te groot voor de woonkamer. Hij belandde in de gang, ook heel mooi, maar toch nét niet wat ik voor ogen had toen we hem kochten. In huis twee hadden we meer geluk. De kast staat nu te "shinen" in onze nieuwe woonkamer. Ik ben nog zoekende naar de inrichting van de kast, ben er nog niet helemaal tevreden over. Het zal helpen als de schilderijtjes hangen, dat geeft wat meer lucht denk ik. Maar ik sta open voor ideetjes hoor.  



Op welke tweedehands-aankoop ben je het meest trots?

De aller aller aller mooiste is niet meer, mijn lamp...mijn hele mooie lamp. Ook weer bij Andrea, bij verhuizing nummer één liet ik hem vallen. Dat vind ik nog steeds heel erg. Maar deze schilderijtjes (zo noem ik ze maar) zijn mijn allerliefste aankoop. Ik kocht ze in La Bourboule, samen met Adri en Jim op een Vide Grenier. Ik viel er meteen voor, niet alleen vond ik ze schattig maar ook omdat ik vind dat ze ons, Albèrt en Sacha, zo goed vertegenwoordigen. Het (schijnbaar) onverschillige straatschoffie en het (bijna) verlegen meisje. De reacties op mijn "schat" varieerden van "afschuwelijk" (dochter) tot "ze komen niet in de huiskamer" (Albèrt). Dus ze staan op de wc en heel stiekem hoop ik dat ze over een tijdje op een bijzondere kaart komen, we zullen zien.

Wat was het beste koopje ooit?

Niet mijn aankoop, deze stoeltjes (we hebben er nog één) van Kofod Larsen komen uit de "meuk" van Albèrt. Ik ben hier zó blij mee. Hij kocht ze ooit bij Pandorus en van mij mogen ze nooit meer weg. Ze zitten heerlijk en zijn prachtig. Hij heeft er trouwens toch een neus voor, voor die meuk. Zo ging hij helemaal uit zijn dak om een spiegel, te mooi gewoon. Alleen om díe reactie mag die spiegel van mij ook nooit meer weg. En poefjes...hoeveel poefjes kan een huis hebben? Wij hebben er nu 5 beneden staan, drie naaipoefjes, een stierenzadel en een Ikea. Allemaal in gebruik! Als we bij een kringloop zijn, loods ik hem met straffe hand langs de afdeling "poef" want genoeg is genoeg, vind je niet?

Wat was je slechtste koop ooit?

Eerlijk gezegd zou ik het niet weten...misschien een asbak in de vorm van een schelp in bruin en oranje. Mooi vind ik hem niet, maar weggooien doe ik hem ook niet. Hij staat in de kast, in het zicht. Gewoon, omdat niet heel mooi ook heel mooi kan zijn. Of de telefoon, hij doet het hoor en ik vind hem super...maar naar buiten bellen doet hij niet.

Je ziet, genoeg te zien (en te stoffen) in ons huis. En eerlijk gezegd kan er wat mij betreft nog meer bij. we blijven dus zoeken en vinden en delen. Gewoon omdat het kan en omdat het heel leuk is om te zeggen dat we een slaapkamer hebben die een echtpaar ooit cadeau kreeg, toen ze in 1940 (!) in het huwelijk traden. Verder denk ik dan maar niet, want eerlijk gezegd gruwel ik dan ook gelijk bij het idee  van wát er in die kleine 75 jaar allemaal in die slaapkamer heeft kunnen gebeuren. Welterusten...

Voel je vrij om de tag over te nemen! Uiteraard wel met vermeldingen naar Ooh La Lau, de bedenkster van de tag. Ik ben erg benieuwd om jullie verhalen te lezen, dus plaats de link naar je artikel dan even bij de comments! 

#2 Oktober buy nothing new maand

Wat een heerlijke week was dit!

We hebben het gedaan, we zijn uit eten geweest.

En wat was het gezellig. Het werd een curry van Jamie Oliver, met garnalen en jasmijnrijst en het is gelukt. Ik maakte de salade van komkommer. Het lag niet aan mij, maar voor mij had die er niet bij gehoeven. De voorpret was enorm, ik heb me echt op dit etentje verheugd en het was alles wat ik me kon wensen. We hebben heerlijk gegeten, lekker gekletst, maar ook gezellig samen in de keuken gestaan om ons maaltje te bereiden. Tenminste...gestaan... Dat staan lukte niet helemaal, dat heeft te maken met een tegel, een voet en een gebrekkige motoriek. De pijn! 

Brengt me meteen op ons buy nothing new project. Gisteren kreeg ik de geest weer. Ik weet dat ik twee weken geleden nog de illusie had dat het in die week misschien wel af zou komen. Dat is mislukt. Te druk en nog veel te veel andere leuke dingen om te doen. Niet erg, dit klusje bleef lekker liggen en het ontwerp kon rijpen. We besloten om op safe te spelen. De vorige bewoner had het straatje net laten ophogen dus de ondergrond was strak. Waarom dan "buiten de lijntjes kleuren" met een eventueel hobbelig straatje als gevolg. Dus gisteren ging ik door, Albèrt was weer naar voetballen en ik hou vreselijk van keutelen dus ik kon hem een aardige klap geven. Vandaag hebben we het samen afgemaakt. Lekker hoor, als de tegels door de man gesmeten worden! Dit is het resultaat:

zoals het nu is

zoals het moet worden

De grindtegels die onder een houten terrasje verdwijnen

Verder was ik zeer productief op haakgebied. Ik haakte een vingerloze handschoen naar dit patroon van Ingthings. Ja, één... Zelf was ik er zeer tevreden mee, maar mijn dochter vond het maar stom... Juist je vingers worden koud op de fiets ma. Verontwaardigd nam ik mijn enkele handschoen mee naar mijn werk, waar mijn collega hem gewoon wél okè vond. Zou het een leeftijdsdingetje zijn? In ieder geval zat hij afgelopen vrijdag nog in mijn zak. Toen het toch wel wat fris was op de fiets besloot ik de proef op de som te nemen om te ondervinden dat mijn enkele handschoen toch wel lekker is. Dus ga ik weer aan de haak, om mijn handschoen een vriendje te geven. 

Jammer van het kerstkadootje dat dit knutselwerkje had kunnen zijn

  

#1 OKTOBER BUY NOTHING NEW MAAND

In het kader van "oktober; buy nothing new maand" besloten wij deze maand geen nieuwe terrastegels aan te schaffen...

Haha...grapje hoor, insiders weten hoe het écht zit en outsiders... join the club. Maar goed, feit blijft dat we deze maand geen nieuwe terrastegels aanschaffen. We willen echter wél een andere tuin. De grindtegels die er nu liggen doen mijn humeur geen goed. Om een groot woord te gebruiken, ik háát grindtegels, dus de gruwel die door me heen ging toen we dit huis moesten accepteren was duidelijk aanwezig. We komen goed weg hoor, met ons nieuwe huisje dat besef ik wel. Maar het heeft heel wat van mijn aanpassingsvermogen geeist. De eerste maanden voelde ik me alleen prettig in de badkamer. Dat was de eerste plek die ik me eigen had gemaakt. Huilen doe ik onder de douche dus dat kwam destijds goed uit. Inmiddels wordt het steeds meer ons huis. Onze sfeer zit er al goed in, alleen nog een gordijntje in de keuken en je hoort mij niet meer klagen (geen garanties trouwens, ik mag graag een goed potje mopperen).

De tuin dus... Ik hou van tuinieren, niets is voor mij meer rustgevend dan tot mijn ellebogen in de blubber zitten. (oké...dát...en haken). De nieuwe buren waren dan ook meer dan verbaasd toen ik op mijn gemak het woekerende zevenblad worteltje voor worteltje zat te verwijderen. Op mijn gemakje ploegde ik de border om en ontdeed ik vijf vierkante meter van het plantje. Alles mocht er uit, alles vond ik lelijk. Week in, week uit zat ik op mijn knietjes te keutelen. Heerlijk. We besloten de grindtegels om te draaien, volgend jaar hoor...we hebben tijd zat. Er kwam een nieuwe schutting, er zijn nieuwe plannen voor een schutting aan de achterzijde van de tuin en zowaar hebben we alle bomen ook al verwijderd. De tuin wordt al steeds meer eigen. Er staat nog geen plant in maar hij is klaar voor de winter en klaar voor de grote verbouwing van volgend jaar.

Tot vanmorgen...de Fijne Man was naar een voetbalwedstrijd en ik zat op de bank. Te zitten. Ik besloot eens een tegeltje te gaan breken. Gewoon omdat het kon, stofzuigen kan altijd nog. Ik wilde eens kijken hoe het zou zijn als ik een beginnetje maakte. Zoals je weet kan doe ik alles, dus ik begon met breken van de grindtegels. Dat breken ging niet zo eenvoudig trouwens. Proefondervindelijk kwam ik erachter dat gooien voor mij de beste methode is. Tot mijn verbazing braken ze niet altijd in één keer, dan moest ik nog een keer smijten, want ik laat me uiteraard niet door een tegel op mijn kop zitten. Uiteindelijk had ik voldoende stukken om een beginnetje te maken. Het ging regenen, maar Lodewijk zegt dat het weer nooit te slecht is om in de tuin te werken, dus ik beet door. De buurvrouw tikte op haar voorhoofd, maar ik ging vrolijk door. Met dit als resultaat:

Toch super leuk?!?!?! Helaas sneed ik mijn vinger aan een steen dus moest ik stoppen, maar morgen ga ik door. Kijken of het volgende week af is. Ik ben benieuwd... Voor nu ben ik klaar en ga ik lekker de blubber van mezelf afspoelen. Onder de douche ja...maar ik ga niet huilen. Krijg je rimpels van.

Oktober 2014 Buy Nothing New maand in Nederland

Snuffelend op het wereldwijde web, stuitte ik op een post van Elke dag Zaterdag, verwijzend naar  dit initiatief. Het zal je niet verbazen dat dit direct mijn interesse wekte

 

We zijn natuurlijk al lekker bezig in Huisje Weltevree, we hergebruiken en customizen wat af. Daar hebben we ook nog veel lol in. Dus enthousiast dook ik in het concept en zag dat het niet alleen met niets nieuws kopen heeft te maken, zoals je misschien in eerste instantie zou verwachten. De kunst is om niets nieuws te kopen en zo te ontdekken wat je eigenlijk al hebt. Niets zweverigs, gewoon bewust worden van de spullen om je heen. Wat kún je er eigenlijk mee? Heb je nog méér nodig? En als die vraag met "Ja" beantwoord wordt, moet het dan perse nieuw zijn?

 

In mijn geval...heb ik die nieuwe, bij mijn mooie kast passende, kussentjes nodig voor mijn bank? Uh...ja, dat is duidelijk... Moeten ze nieuw zijn? Of kan ik snorren naar een tweedehandslapje en daar hoesjes voor de bestaande kussentjes van fabriceren? Tijdsgewijs gaat mijn voorkeur natuurlijk uit naar het kopen van nieuw, budgetsgewijs (zeker niet onbelangrijk) naar het zelf maken van de hoesjes. En nu ik dit zo schrijf...moeten het perse lapjes zijn? Of zal ik dan kijken naar een oud kledingstuk of een oud gordijn en dáár die kussentjes van maken? Wel zo grappig...

 

Moet ik wel even een nieuw naaimachine aanschaffen, oh nee, buy nothing new maand... Ik leen hem wel. Geef ik direct mijn oude kussenhoesjes weg aan wie ze wil hebben, of ik verkoop ze op Marktplaats, kan ik er volgende maand nieuwe panty's voor kopen. Of béter, ik ruil de hoesjes voor de panty's! Wel even iemand zoeken die én roze, groene en lichtblauwe hoesjes wil hebben en óók nog eens van die lekkere dikke rode, paarse of groene panty's van de markt heeft... Dat is wel een puntje.

 

Maar goed, het punt is duidelijk, met hergebruik, lenen, ruilen, geven, nemen, huren, opleuken, vintage en tweedehands komen we de maand wel door. Ik doe mee en zal jullie af en toe vermoeien met mijn niet nieuw gekochte maar oh zo leuke spulletjes.

 

Kleine kanttekening heb ik wel... Al het zalige geruil, geleen, gefreubel en "goed voor alles" ten spijt.... Hoe heerlijk is het niet als je door de stad loopt met je nieuw aangeschafte kussensloopjes, schoenen of nagellakje in zo'n milieuvervuilend plastic zakje! Hoe kan een mens zich verheugen op de eerste keer op die schoenen lopen en wat kan een vrouw extatisch worden van alle mogelijkheden die deze stappers haar garderobe geven. Hoe fijn is het als de kussentjes in de bank liggen en het plaatje "klopt"? En die nagellak...alleen de lúcht al! Nee...kopen is duidelijk fijn! Bezit bezwaart...dat is waar....maar het is wél lekker!

 

Mooie lamp

Hoe vind je hem? Onze nieuwe lamp? Geweldig hè!

 

Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat de keuze voor deze lamp niet uit weelde is gemaakt, maar oh wat heb ik er een lol in als het toch allemaal weer op zijn plek valt. Want ik vind hem leuk, onze nieuwe kroonluchter. Hij hangt nog niet hoor, maar dát we hem gaan ophangen is een zekerheidje.

Het uitzoeken van de perfecte lamp is voor ons altijd lastig, maar het wordt weer donkerder dus we ontkwamen er niet aan. Slechts één keer heb ik de perfecte hanglamp gevonden bij Andrea's Retroloods. Helaas liet ik die bij verhuizing nummer één uit mijn handen vallen. Ik ben er nóg ziek van. Verder is de verlichting in ons huis een bij elkaar geraapt zooitje. We hebben een "zaklamp", ontstaan toen we een staande lamp te fel vonden. We hebben er een zakje overheen getrokken. Een tafellamp die eigenlijk hanglamp is en twee schattige space-age lampjes in de vensterbank.

Het is lollig om te zien hoe we aan het "verduurzamen" zijn. Onlangs kocht ik wat borden op de rommelmarkt en maakte ik ze met een stift eigen.

Onze tuin wordt heel langzaam ook meer ons ding, inmiddels staat er een schutting en hebben we alle hibiscussen eruit getrokken. Van het hout dat daarvan overblijft maken we de schutting aan de achterzijde. De tegels worden aan stukken geslagen en omgedraaid.

Uiteindelijk moet het dit worden. Paradijsje toch?

 

 

De gordijnen in de keuken zijn ook nog een wens, die wil ik maken van oude zijden sjaaltjes, zodat het er uiteindelijk ongeveer als volgt uit gaat zien. Beetje meer geel en beetje meer sprekende kleuren.  Maar leuk is het! Als je nog sjaaltjes van vroegah over hebt, ik hou me aanbevolen.

 

 



Het keutelen dient vele doelen, we streven samen naar een gezellige omgeving, het houdt ons lekker bezig, het is goedkoop én het bewijst dat je héél veel kunt met best weinig. Het geeft ons het gevoel van samenzijn. Het maakt me tevreden. 

 

Het helpt dat ik uit een creatieve familie kom. Opa en oma liepen op hoge leeftijd nog door de bossen, op zoek naar een stukje hout, daar maakten ze dan beeldjes van voor kinderen en kleinkinderen. Ze pikten (ja écht) plastic zakjes bij allerlei winkels die opa dan aan repen sneed. Oma haakte daar toilettassen van, mijn moeder gebruikt ze nóg. Mijn vader en moeder zijn ook altijd aan het rommelen. Tijdens de vakantie hadden we ineens een barbecue boven ons kampvuur, gemaakt van wat tentstokken en een rooster, super gaaf!

 

De Fijneman is niet zo handig, maar wel heel enthousiast. Hij heeft goede, soms zelfs bruikbare, ideeën. En met een beetje geduld en creativiteit komen we een heel eind. Volgend jaar is onze tuin klaar. Misschien hangen de gordijnen er al voor de kerst. Ik kijk er naar uit!

  

Trouwens...ik loop niet met een aureooltje boven mijn hoofd te verkondigen dat je het ook eens moet proberen hoor! Het is nog steeds de echte wereld, we huppelen hier echt niet rond in witte gewaden met een Colgate smile om vervolgens madeliefjes te gaan plukken.  Nog steeds hou ik van mooie en dure dingen en natuurlijk zou ik het zonder pardon kopen als er ruimte was. Maar voor nu doen we het met wat we hebben en ik moet zeggen...het gaat ons méér dan goed af!